Mijn slotwoord
Dit was mijn verhaal naar aanleiding van mijn zoektocht van 32 jaar naar mijn vader.
Ik hoop dat er misschien nog mensen zijn die mij meer kunnen vertellen over de vliegbasis Twenthe periode 1945
Dit hele gebeuren heeft mij in mijn hele leven parten gespeeld, en misschien nu ook nog wel onbewust omdat de echte waarheid nog steeds niet is verteld.
Tijdens mijn schooljaren werd ik veel gepest vanwege dat ik loens en blind ben aan één oog en ook doof aan één oor.
Ik kreeg altijd veel klappen van mijn medeleerlingen van de prof.Gunningschool.
Wel had ik leerkrachten die mij steunden o.a. juf Klaasen en de heren Leusink en meneer Hummel.
1e klas
Mijn jeugd in huis was ook vaak geen pretje.
Ik wilde vroeger ook net als mijn vader graag tekenaar worden.
Ik kon op 14jarige leeftijd komen werken bij een reclame buro, maar ik mocht daar niet heen omdat ik in de textiel 6 gulden meer verdiende en maar moest gaan werken bij de Nijverheid
Heb daar wel een gezellige tijd gehad samen met mijn maatje Bram Modderman. Ze konden ons naar een poosje echt niet meer samen hebben vanwege de kattekwaad die we uithaalden dat ze mij maar over plaatsten naar de Ramie Union.
Ook op de TH-Twente kon ik een prachtbaan krijgen, maar waar mijn stiefvader ook voor zorgde dat ik die niet kreeg.
Op mijn 48e kreeg ik een gezichtsverlamming waar ik nu nog steeds erg veel last van heb.
Ik zit daarom nu ook in de W.A.O.
Ja,ik heb in mijn leven vele tegenslagen gehad door dat ik zoals ze het noemen een bevrijdingskind ben,maar ik voel mijzelf meer een oorlogsslachtoffertje.
Het enige geluk wat ik heb is een schat van een vrouw en 3 prachtige kinderen en aangetrouwden.
Ook ben ik zeer trots op mijn 7 kleinkinderen en 2 achterkleinkinderen.
En als je dat hebt ben je een rijk man.
Ook ben ik blij dat ik na 40 jaar mijn vriend en "kleine broertje"Harry de Jonge via de
schoolbank terug hebt gevonden.
Ook deze man heeft veel in zijn leven meegemaakt.
DE WANDELING
En dan is het leuk dat je samen kunt praten over je problemen.
Als er mensen zijn die mijn hulp nodig hebben naar aanleiding van mijn story kunnen ze ten aller tijde mij mailen naar;
Ook zou ik het leuk vinden als mensen in
mijn gastenboek
zouden willen schrijven
============English translation==========
Just like my biological father I would have liked to study drawing.
At the age of 14 I could get a job at an advertising firm, but I wasn’t allowed to work there because I could earn 6 fl more working in textiles.
I must admit that I had a nice time working there with my friend Bram Modderman.
However we were separated because of the pranks we both played and I was sent to work at the Ramie Union.
I could also get a very good job at the TH-Twenthe, but my stepfather didn’t allow it.
At the age of 48 my face was paralysed and I am still suffering from this illness.
This is the reason why I am in the W.A.O.
Yes, I have had a lot of bad luck in my life because I was a ‘liberation’ child, however I feel more like a war victim myself.
My only good fortune is to have married a wonderful woman and I have three beautiful children and their wonderful partners.
I am also very proud of my seven grandchildren and one great-grandchild.
Having this family I consider myself to be a rich man.
If there are people who feel they need help after reading my story they can always mail me at:
bath-full@kpnmail.nl
I would also appreciate it if people would write in my guest book
